Op de Facebookpagina De avonturen van een boerenmeid deel ik regelmatig foto’s vanop de boerderij. Updates van wat we aan het doen zijn of gewoon een vertederende foto van kalfjes, koetjes of hondjes. Onze honden zijn echte boerderijhondjes! We hebben er trouwens vijf: Bavo, Tisha, Toby, Blacky en Jefke. Ze lopen graag mee met ons tussen de koeien, zijn erbij wanneer er een koe aan het kalven is, helpen me klauwen verzorgen, liggen in hun mand te slapen tijdens het melken… Bovenal toveren ze een lach op ons gezicht en geven ze ons een knuffel wanneer we het moeilijk hebben. Het zijn zo’n schatjes!
Lees verder “Boerderijhondjes”Palácio da Pena in Sintra
Buckingham Palace of Kensington Palace in Londen, het Koninklijk Paleis van Brussel of Amsterdam, het Alhambra in Granada, het Palazzo del Quirinale in Rome… Iedereen heeft wel al eens een paleis gezien. Deze zijn vaak indrukwekkend, qua grootte en bouwstijl, maar zijn wel vaak wit, grijs of grauw van kleur. Het opvallendste paleis op vlak van kleur, en in het algemeen het meest sprookjesachtige, is zonder twijfel het Palácio da Pena in Sintra, Portugal. Gele en roze muren onder een blauwe hemel en tussen groene bomen, op de top van een heuvel met zicht op de zee. Idyllischer kan niet, toch? Lees en zie verder meer over dit prachtige paleis.
Lees verder “Palácio da Pena in Sintra”Vorig jaar had ik nog lang haar
Vorig jaar, eind oktober 2019, kwam fotograaf Marcel Van Coile foto’s van me nemen. Deze verschenen bij een artikel in #WeLoveLivestock, het magazine door Brussels Livestock Show dat werd verkocht op Agribex. Toen konden we nog naar beurzen en evenementen gaan, dit jaar ziet ons leven er sinds maart helemaal anders uit door COVID-19. Ikzelf zie er sinds dit jaar ook anders uit. Na enkele jaren met lang haar, koos ik in 2020 voor een haarsnit tot op m’n schouders.
Lees verder “Vorig jaar had ik nog lang haar”Eerste KI-vaarskalf van een KI-vaars
Sinds januari 2018 zijn we begonnen met het kunstmatig insemineren (KI) van onze koeien, na altijd met natuurlijke dekking te hebben gewerkt. Afgelopen winter, van januari tot en met april 2020, ben ik de eerste vaarzen (vrouwelijke runderen vanaf 15 maand oud) beginnen insemineren. In de zomer zat er dan terug een stier bij de vaarzen op de weide. Op 8 oktober kalfde de eerste KI-vaars (een vaars die van een KI-stier voortkwam) die ik had geïnsemineerd negen maanden eerder! Verder kom je te weten welke bekende koeienfamilie een telg rijker werd!
Lees verder “Eerste KI-vaarskalf van een KI-vaars”Tajo de Ronda
In september 2018 gingen m’n zus Stefanie en ik op reis naar Andalusië. We verbleven in Malaga maar maakten verschillende uitstappen naar de bekendste steden. Daarover schreef ik toen een mooi samenvattend bericht: Andalusië op negen dagen. Ondertussen heb ik al meer foto’s getoond van de indrukwekkende El Caminito del Rey en de idyllische Monte Hacho in Alora. Daar maakten we indrukwekkende staptochten, maar ook in Ronda beleefden we een onvergetelijke, zuiderse wandeling in de Tajo of de kloof van de stad.
Lees verder “Tajo de Ronda”Maïs hakselen in de regen
Vandaag, 4 oktober, is het Werelddierendag! Hier op de boerderij is het uiteraard elke dag dierendag. Elke dag koeien melken, alle runderen voederen en waar nodig verzorgen. Ook op zondag. Zo kreeg koe Karlie deze morgen nog een verbandje aan tijdens haar klauwverzorging. Ik nam enkele panoramafoto’s vanuit de melkveestal, waar op één ervan het blauwe bandje staat te blinken (ergens in het midden). Neen, koe Nancy heeft geen twee koppen, ze was aan het schuren tegen de borstel, genieten! Verder in dit bericht meer over enkele werkzaamheden afgelopen week op de boerderij: maïs hakselen en inkuilen in de regen en door het slechte weer ook de droogstaande koeien en volle vaarzen op stal halen.
Op diner bij de Koning en de Koningin
Op 20 februari 2020 was ik samen met een 30-tal jonge land- en tuinbouwers op diner bij de Koning en de Koningin in het Koninklijk Kasteel te Laken. Na 7 maand heb ik voor het eerst de tijd genomen, maar vooral de energie en nog meer de moed gevonden om er over te schrijven. Het zou een belevenis moeten geweest zijn die ik toen meteen van de daken zou willen geschreeuwd hebben. Hoeveel mensen kunnen namelijk zeggen dat ze in het Kasteel van Laken met Hunne Majesteiten de Koning en de Koningin aan tafel mochten? Hoe trots zou ik niet moeten zijn de landbouwsector te mogen vertegenwoordigd hebben bij het staatshoofd van België? Maar trots was ik niet en ben ik er nog steeds niet op. Ik vertel in dit bericht m’n verhaal, met enkele belangrijke boodschappen.
Circuit van het Pays Blanc in Antoing
Om de nazomer mooi af te sluiten gingen m’n zus Stefanie en ik eens verder van huis op wandeling. Zo leek het toch ook een beetje alsof we op reis waren, in een streek waar we nog nooit geweest waren. Na een korte zoektocht op het internet, kwamen we uit op het dorpje Antoing en een wandeling door het Pays Blanc. Langs de westelijke oever van de Schelde (l’Escaut in het Frans) wandelden we voorbij de CBR fabriek die klinker produceert (het basisproduct van cement), op oude steengroeven die intussen natuur werden, langs oude kalkovens, op grindwegen tussen de velden, onder de immense TGV-spoorbrug en uiteindelijk met een indrukwekkend zicht op het dorpje, met het magische kasteel van Antoing.
Lees verder “Circuit van het Pays Blanc in Antoing”Oma Schorisse is 81 jaar
September is een feestmaand voor onze familie. Op 7 september verjaarde zus Sofie, op 26 september is papa Herman aan de beurt en op 30 september blaas ik de kaarsjes uit. Op 17 september is oma Irma of oma Schorisse jarig. Ze is m’n enige resterende grootouder en dat koester ik, zoals ik vier jaar terug al schreef in 25 jaar. Ik hou ervan om gewoon bij oma op de koffie te gaan, met een koek of een stuk taart, samen met mama Veerle, zus(sen) of andere familieleden. Gezellig even bijpraten, elkaar eens gezien en gehoord hebben, meer moet dat niet zijn.
Lees verder “Oma Schorisse is 81 jaar”Maïs inkuilen bij 30 °C
We hebben nu toch een nazomer, en wat voor één. Het had helemaal niet zo extreem gemoeten voor mij. De koeien zuchten nog van de vorige hitte en mogen nu al opnieuw blazen. Ook wij mogen puffen want het is ook weer die tijd van het jaar: maïs hakselen en inkuilen. Vooral de kuil ontdekken (zondagnamiddag) – want de maïs komt op het gras – en de kuil terug afdekken (dinsdagvoormiddag), is een heel karwei. Alles is wel goed verlopen, want we kregen hulp van de beste familie! Teamwork really makes the dream work, net als vorige jaren. Een mooi overzicht met foto’s en filmpjes gaf ik al vorig jaar in Maïs inkuilen op werelddierendag. Verder uiteraard meer beelden van dit jaar.
De avonturen van een boerenmeid 