De zomer van 2019 is intussen voorbij. Ik heb wel het gevoel dat het genoeg was geweest, met die drie stevige hittegolven. Ik heb enkele foto’s die ik deze zomer op de boerderij heb genomen, achter elkaar gezet, op een fijn deuntje. Geen bewegende beelden want ik heb eigenlijk niet gefilmd deze zomer. Maar foto’s zeggen ook erg veel, zo heb ik er van koeien en honden, van gras en stro, van warm en… Neen, koud is het niet echt geweest. Heet en droog! Ik ben blij met een nieuw seizoen, want ze hebben allemaal iets. De herfst zorgt trouwens vaak voor dé prachtigste plaatjes, zoals deze van oktober vorig jaar in Every season has it’s beauty.
Walking on sunshine
Bellini, dochtertje van Bex en kleinkalf van Becky, stelt het heel goed – in tegenstelling tot haar mama, die al naar de dierenkliniek moest. Bellini is intussen meer dan een week oud en mocht voor de eerste keer gaan wandelen! Nichtje Yara nam haar bij de halster en leerde haar hoe het moet. De nichtjes hebben dat al nog gedaan, zoals ook bij mama Bex! De foto’s die ik genomen heb, op waarschijnlijk een van de laatste zonovergoten zomerdagen, zijn ontzettend schattig en vertederend! Ze tonen heel goed hoe Bex en Bellini op elkaar lijken, op het einde van dit bericht zet ik ze eens beide onder elkaar. Zie jij de zeven verschillen?
Bex in de dierenkliniek
Vrijdag 13 september, op de dag van de geboorte, vertelde ik nog vol enthousiasme over Bex en dochtertje Bellini. Maandag, drie dagen later, was het al heel wat minder: Bex was ziek! Ze zag er echt heel belabberd uit en wou niets meer eten. De veearts kwam langs en hoorde “pinggeluiden” aan zowel haar rechter- als linkerzijde. Deze geluiden wijzen meestal op lucht in de lebmaag, wat wil zeggen dat de koe met een lebmaagdraaiing zit. Maar deze draaiing zit ofwel links ofwel rechts, en niet aan beide kanten. De veearts kon daardoor zelf niet opereren en stuurde ons door naar de dierenkliniek!
Op citytrip met srprs.me
Vorig jaar gingen m’n zus Stefanie en ik op reis naar Andalusië in Spanje, het jaar daarvoor trokken we naar Istrië in Kroatië. Ik maakte trouwens al eens een mooi lijstje van alle Places I’ve been, mét interessante links. Dit jaar planden we niets, maar toch begon het eind augustus, begin september wat te kriebelen… Ik zocht nog naar een last minute reisje niet ver weg maar uiteindelijk kwam het niet uit. We beslisten dan eens zot te doen: we boekten voor enkele decemberdagen een citytrip met srprs.me! Wat wil dit zeggen? We gaan op reis naar een onbekende bestemming!
Bellini is geboren!
Vrijdag de dertiende bracht ons geen ongeluk: de geboorte waar we op aan het wachten waren, bracht ons een vaarsje! De eerste dochter voor Bex, de eerste kleindochter voor topkoe Becky! Aangezien het jongvee door een stier wordt gedekt, kunnen we het geslacht niet kiezen – bij kunstmatige inseminatie kan men kiezen voor gesekst sperma. Het was dus 50-50 en we hadden geluk: het was een vaarsje en ze kreeg meteen de lekkere naam Bellini. Daarmee heeft achtjarige Becky nu naast twee dochters – vorig jaar werd Bessy geboren – ook een flinke kleindochter! De familie zet zich verder en dat maakt me heel gelukkig! Verder de eerste foto!
Van zusjes naar zussen
Op het parelen jubileumfeest van m’n ouders gaven m’n zussen en ik hen ook een ingekaderde foto van ons vier cadeau. Deze keer deden wij met de zussen een foto van een goeie twintig jaar terug na. De originele foto heeft altijd in onze huiskamer gehangen en we spraken er al jaren over hem eens na te doen. Nu was het dé gelegenheid om mama en papa ermee te verrassen. Toen ze een weekend weg waren, trokken we met emmers krachtvoer, een camera en onze nichten naar de weide in Maarke. Het werd een avontuur op zich.
Parelen jubileum
Op 26 augustus vierden m’n ouders hun parelen jubileum: 30 jaar getrouwd! Wie haalt die 30 jaar tegenwoordig nog?! We konden dat niet zomaar voorbij laten gaan en hebben die gebeurtenis met familie en (dichtste) vrienden gevierd! Het werd opnieuw een dag om nooit te vergeten! Voor de uitnodiging hebben we een foto van 30 jaar geleden zo goed mogelijk proberen nadoen. Verder in dit bericht krijgen jullie die foto’s te zien. Ik heb ook prachtige foto’s van op die mooie dag, 26 augustus 1989. Heel mooi om te zien hoe stralend, gelukkig én jong m’n ouders er toen uitzagen, en toch zijn ze vandaag de dag nog zo goed in die foto’s te herkennen.
Kamiel was boos, deel twee
Vier jaar geleden postte ik het bericht Kamiel was boos, met daarin één van m’n beste foto’s ooit genomen. Dat blijft tot op de dag van vandaag nog altijd het geval, intussen zeven jaar nadat ik die foto genomen heb. Daarom deel ik die topfoto graag opnieuw, met nog twee plaatjes van boze Kamiel. Het zorgde voor uitzonderlijke beelden, gelukkig is zo’n woeste stier echt uitzonderlijk en hebben onze stieren het de laatste jaren rustig gehouden – al dekken ze wel goed.
Gras hakselen tijdens de bouw
In 2013 werd onze melkveestal gebouwd, nadat onze oude stal begin juni werd afgebroken. Tijdens de bouw gingen de boerderijwerkzaamheden uiteraard gewoon verder. Zo werd er op 14 augustus 2013 gras gehakseld. Er was dan veel beweging op de boerderij: rijdende tractoren in de sleufsilo en werkende kranen rond de kelder van de stal. Op de foto’s is op de achtergrond te zien dat de muren van de mestkelder toen net allemaal gegoten waren.
Becky is acht jaar!
M’n favoriete koe Becky is acht jaar! Daarmee is ze momenteel de vijfde oudste koe van onze boerderij. Acht jaar klinkt misschien niet oud voor velen, maar een koe krijgt op een leeftijd van twee jaar haar eerste kalf. Becky heeft intussen zes keer gekalfd! Ik schreef daar eerder reeds vol blijdschap enkele berichten over. Ik schreef trouwens al heel veel over Becky! Daarom zet ik alle eerdere berichten en foto’s hier eens op een rij, een tijdlijn van de avonturen van en met Becky!
