Ongeveer om de twee maand wordt er zaagsel in de ligbedden of ligboxen van de koeien gevoerd. Met deze zin begrijpen de meesten onder jullie niet wat ik bedoel, misschien zelfs niemand. Want de manier waarop wij dit doen op onze boerderij, wordt waarschijnlijk op niet zo veel andere gedaan. Iedereen heeft zijn manier van werken en het kan dus zeker op meerdere manieren goed gedaan worden. Verder vertel ik dus hoe wij het doen, met een paar afbeeldingen, en verduidelijk ik ook waarom.
Bloed, zweet en tranen
Over de laatste weken hebben we onze portie tegenslagen op de boerderij toch wel gehad! Onlangs schreef ik nog over een erg ongelukkig voorval, waar zelfs een bloedtransfusie aan te pas kwam. Een tijdje daarvoor hadden we ook al een erg bloederige kalving gehad. Met de warme weersomstandigheden is het vaak zweten bij elke trek of stoot dat we moeten leveren om een dier te redden. De laatste tegenslag is het euthanaseren van een van onze topkoeien: Violetta. Ze kon niet meer recht door verlamming na een ongeluk. Door het warme weer zag ze ook enorm af. Voor haar heb ik meer dan één traantje gelaten. Het was de laatste weken dus echt wel bloed, zweet en tranen. Het volledige verhaal met enkele bijhorende foto’s geef ik jullie verder in dit bericht.
Bloedtransfusie bij koeien is mogelijk
Op een boerderij is het werk nooit gedaan, er is altijd wel iets dat moet gebeuren. Ook van ziekten en ongelukken kan je dat zeggen: wanneer je denkt dat je zowat alles wel eens gehad hebt, dan valt er weer iets uitzonderlijks voor. De afgelopen jaren konden jullie zo al mee ervaren wat we hier op ons melkveebedrijf hebben meegemaakt: een koe die melkzuigt bij een koe, een koe die stikt tijdens het opeten van de nageboorte van haar kalf, een misvormd geaborteerd kalf door het Schmallenbergvirus, een eenzijdige aangezichtsverlamming bij een koe door listeriose, mycotoxinen in de maïs met ernstige gevolgen voor de koeien… Ook nu ging het, zoals in vele van de voorgenoemde gevallen, om leven en dood. Om een koe te redden moest een bloedtransfusie worden uitgevoerd. Dit wil zeggen: van een koe bloed afnemen om het aan een andere te geven. Lees het volledige verhaal en hoe dat allemaal mogelijk is, verder in dit wist-je-bericht.
Derde keer, goede keer?
Onze nationale vlag hangt opnieuw op onze achtergevel te wapperen. De zwart-geel-rode tricolore, prachtig toch? Het is voor de derde keer dat ik op de ladder gekropen ben, hopelijk nu dus voor een goede keer! De vlag hangt op dezelfde plaats, maar toch oogt het anders: onze muren, deuren en ramen kregen twee jaar terug, na het EK, een opknapbeurt. Het valt, nu ik er zo aan denk, eigenlijk precies te vergelijken met de Rode Duivels want zij kregen toen een nieuwe coach! Bij onze gevel is de verandering meer dan geslaagd, laat ons hopen dat we dit bij de Rode Duivels over een paar weken ook kunnen zeggen!
Meest bekeken video’s top 5
Drie jaar geleden deed ik mee aan de YouFarm International Video Contest van Bayer. Na weken vol spanning de uitslag afwachten, werd ik uiteindelijk derde – ik ben nog steeds onder de indruk en trots op dat resultaat! Enkele maanden later ontving ik m’n prijs: een geavanceerde videocamera. Nog even later richtte ik dan m’n YouTube kanaal op waar ik al m’n gefilmde avonturen kon delen met de wereld. Dat doe ik nog steeds en zal ik ook blijven doen! Maar om die drie jaar te vieren, sta ik even stil bij m’n top 5 van meest bekeken video’s tot nu toe…
Lommelse Sahara
Wandelen in een heet en droog zandgebied, daar hoeven we eigenlijk niet zo ver voor te gaan. We hebben namelijk in België ook een Sahara: de Lommelse Sahara. Oké, het is met zijn 1,93 km² in de verste verte niet te vergelijken met de 9 miljoen km² grote Sahara van Noord-Afrika of de 1,2 miljoen km² grote Gobi in Oost-Azië. In zo’n gebieden valt minder dan 200 mm neerslag per jaar, terwijl dit in België vier keer zo veel is. Toch ziet het er daar droog uit, in de Lommelse Sahara, en is het er enorm warm als de zon goed schijnt. Maar het is de moeite om er eens geweest te zijn, zeker voor het uitzicht vanop de 30 meter hoge uitkijktoren.
Fotoshoot vijfgeslacht: the making of
De fotoshoot die we maakten van ons vijfgeslacht was een heel avontuur. Ik liet m’n videocamera alles filmen en na wat knip- en plakwerk kunnen jullie nu deze making of video bekijken. Heel grappig om zien dat er met koeien en vooral met het kalf werk is om tot een mooi resultaat te komen. Maar de moeite loonde!
Fotoshoot vijfgeslacht
Nu we een vijfgeslacht hebben, moet ik dat toch wel tonen hé! Dus sloegen mama Veerle, zus Valerie, Wouter en ik de handen in elkaar… We haalden de koeien (Florina, Jules, Julianne en Jal) en het kalfje (Jolo) uit hun stal voor een fotoshoot! Een heel avontuur, maar de foto’s zijn zo prachtig! Het zijn er om in te kaderen! Zeker deze hieronder, die toont hoe trots en blij m’n moeder en ik wel zijn met onze vijf op een rij. De beestjes deden het trouwens echt geweldig op hun fotoshoot. Kijk en oordeel zelf maar! Check trouwens zeker ook the making of.
We hebben een vijfgeslacht!
Het is gebeurd! Na maanden vol spanning afwachten, heeft Jal een flinke dochter aan onze boerderij toegevoegd. Dit prachtige vaarsje is uiterst uniek omdat ze voor het eerste vijfgeslacht ooit op onze boerderij zorgt! In juli 2017 maakten we al eens kans, want toen kalfde Janne, de zus van Jal, maar het werd een stiertje. Daarover schreef ik in het begin van dit jaar en ook bij het bericht Koetjes en kalfjes vertelde ik over onze droom een vijfgeslacht op ons melkveebedrijf te hebben. Nu sprongen we dus echt wel een gat in de lucht! En na het springen, nam ik uiteraard m’n kodak in de hand! Verder vertel ik jullie meer over de spannende geboorte en over het geweldige vijfgeslacht.
Milo en Bavo zijn tien jaar!
Onze honden Milo en Bavo vierden op 15 mei hun tiende verjaardag! Ze worden oud – en wij dus ook! Ik herinner me nog goed hun geboortedag… Het was een beetje paniek want de pups wouden niet komen. Hun moeder Dora, een boerenfox, was gedekt door een bordercollie en de puppy’s waren dus waarschijnlijk te groot. Uiteindelijk is ze bij de veearts bevallen van zes pups, waarvan de helft het niet gehaald heeft. Milo, Bavo en Bumba mochten ’s anderendaags de dierenkliniek verlaten en werden thuis verwend door Dora én door ons. Wat een mooie tijd!
De avonturen van een boerenmeid 