Happy new year!

We zitten intussen op dag 4 van het nieuwe jaar. Happy new year! Ik wenste iedereen warme feestdagen in het bericht Jingle all the way! Ik hoop dat iedereen er van genoten heeft. Ik heb dat alvast gedaan! Op 1 januari hadden we op de boerderij een rustige start van 2025. Daar wil ik met zeggen: geen kalvingen of babyboom zoals in 2019 (wel heb ik twee koeien geïnsemineerd), geen ongelukken zoals in 2021 en geen levering van perspulp zoals in 2023. Neen, die perspulp werd op 2 januari geleverd dit jaar! Vandaag kijk ik nog even terug naar 2024 en blik ik ook al graag vooruit naar 2025!

In december werd het grootste deel van de perspulp al geleverd, maar op 2 januari volgden nog 2 camions perspulp uit Frankrijk. Zo hebben we er nu zeker genoeg. Het is belangrijk dat onze koeien een goed rantsoen te eten krijgen zodat ze veel melk zullen geven in 2025!

2024 was op alle vlakken niet zo’n goed jaar. En dat was 2023 ook al niet, zoals ik schreef in de dagboekberichten voor Boer&Tuinder: Harde tijden (november 2023) en Naar een beter boerenjaar (januari 2024). Ik schreef op m’n blog over wat er allemaal niet goed ging in de landbouw in het bericht Het verhaal achter de boerenprotesten (februari 2024).

We sloten 2024 uiteindelijk af met 23 kalvingen minder, 70 771 liter melk minder en 243 uur minder zon in vergelijking met 2023.

Die cijfers deelde ik al op m’n Facebookpagina maar hier geef ik graag wat meer duiding.

Zowel in 2022 als in 2023 hadden we 166 kalvingen. In 2024 waren er slechts 143 kalvingen! Dat zijn er dus 23 minder en dat is veel minder. Dat komt door sterfte van koeien: in 2023 verloren we er veel (18) en in 2024 was dat niet veel beter (13). Er waren verscheidene redenen voor die sterftes. Maar in 2024 sloeg in de zomer het blauwtongvirus hard toe. Enkele sterftes zijn zeker daar aan te wijten. Er werden ook vrij veel koeien ziek, de ene zieker dan de andere. Maar de grootste gevolgen van blauwtong zijn nog de verwerpingen of abortussen (dus kalvingen minder) en de koeien die te vroeg kalfden. Hierover schreef ik kort in m’n dagboek Stressvolle zomer (september 2024). Deze dieren hebben dan ook niet de hoeveelheden melk gegeven dat ze onder normale omstandigheden zouden doen. Wat ons meteen bij het volgende punt brengt.

In 2023 stelden we ons melkrecord van het jaar daarvoor nog scherper: we molken op één jaar tijd welgeteld 1 348 187 liter. Daarover schreef ik in We melken 10 jaar in onze carrousel (januari 2024). In 2024 molken we slechts 1 277 416 liter. Dat is dus 70 771 liter melk minder en dat is heel wat minder. Zeker als je weet dat het werk en de kosten die we daarvoor hadden hetzelfde was. Eigenlijk hadden we zelfs nog meer werk en kosten want als er veel zieke dieren zijn, is er meer verzorging (werk) en medicatie (kosten) nodig.

Minder kalvingen en minder melk maar daar bovenop kregen we ook nog minder weer. De zon scheen in 2023 volgens de cijfers van het KMI te Ukkel 1610 uur. In 2024 kregen we slechts 1367 uur de zon te zien! Dat is dus 243 uur minder en dat hebben we zeker ondervonden. December werd ook de donkerste maand ooit dacht ik. Als je vergelijkt met de cijfers van 2022 dan is het zeker om van omver te vallen: 1974 uur zonneschijn! Dat geeft al een verschil van 607 uur! Naast donkerder weer werd het ook een kletsnat jaar: 1170 mm regen in 2024 tegenover 1011 mm in 2023 en 701 mm in 2022 (wat wel een te droog jaar was). Over de regen schreef ik kort in het dagboek De maïsoogst van 2024 zit er op (november 2024).

Ik wens dus voor 2025 meer kalvingen, meer melk en meer zon. Maar bovenal wens ik iedereen meer geluk en een goede en sterke gezondheid, zowel fysiek als mentaal.

Want ik vertel wel hierboven over minder, minder, minder maar het grootste verlies in 2024 was onze nonkel Dimitri. Het kwam in februari als een donderslag bij heldere hemel. Totaal onverwachts – niemand had het zien aankomen – stapte onze nonkel uit het leven. Ik schreef er over in Vreugde en verdriet lagen nog nooit zo dicht bij elkaar (april 2024). Gezondheid blijft dus echt wel het belangrijkste, en mentale gezondheid zeker want die is vaak onzichtbaar. Praten blijft zo belangrijk, niet alleen over wat goed gaat, maar zeker over wat niet goed gaat. Voor alle problemen bestaat er ook een oplossing. Dat is iets dat we moeten blijven geloven.

Ik heb wel nog een kanttekening bij de 23 kalvingen minder. We voelden vooral dat we minder melk hadden, minder koeien om te melken, maar gelukkig hadden we wel genoeg vaarskalveren om aan te houden. Doordat ik minder geïnsemineerd had met Belgisch witblauw (BWB), hadden we genoeg Holstein-Friesian kalveren. Holstein-Friesian is het ras van de melkkoeien, zoals bij de meeste melkveehouders. Ik geef de cijfers nog even mee, die ik ook deelde van 2022 in Een drukke eerste week van 2023. Ik zette ook enkele getallen bij elkaar in Eerste kruising met Belgisch witblauw geboren. In 2024 werden 146 kalveren geboren bij 143 kalvingen of 143 koeien. Er waren dus 3 tweelingen bij. Van de 146 kalveren waren er 8 dood geboren, wat met 5,5 % op een normaal niveau zit. Er werden slechts 28 kruisingen met BWB geboren, dat is maar 19 % van alle kalveren. Deze verlaten de boerderij twee weken na hun geboorte. Net zoals bij de Holstein-Friesian stiertjes het geval is, 51 waren het er dit jaar. Uiteindelijk werden 57 vaarskalveren geboren die we aanhouden om op te groeien tot koe. Dat is iets meer dan waar we naar streven, dus daardoor zullen we die minder kalvingen in 2024 in de toekomst niet voelen (genoeg opvolging). In 2022 waren er 53 vaarskalveren en in 2023 werden er 52 geboren, al stierven er daar in de loop van het jaar door verschillende ziektes wel 5 van! Best dat we er in 2024 dus voldoende hadden, want er kan nog vanalles gebeuren.

Het jaar 2024 was dus een jaar met heel wat dieptepunten. Al vergeet ik niet dat er ook hoogtepunten waren. Ik schreef in juni over Lichtpunten tijdens het regenachtige voorjaar. Ik werd door m’n zus Stefanie op de meest originele manier gevraagd om getuige te zijn op haar trouw met Jeffrey. Er volgden in de zomer heel wat zalige feestelijkheden, waarover ik ook wat schreef in Stressvolle zomer. Zowel de wettelijke als kerkelijke trouw van Stefanie en Jeffrey werden prachtige dagen, waarvan ik foto’s deelde in Trouw Stefanie & Jeffrey.

Ik beleefde ook twee once-in-a-lifetime avonturen… Ik zag het concert van Taylor Swift in Amsterdam met m’n nichtjes Tessa en Yara en m’n beste vriendin Angela. Een paar weken later ging ik naar De Belgian Cats op de Olympische Spelen met m’n nonkel Raf, tante Cindy en nichtjes Tessa en Yara.

Nog een paar weken later wandelde ik met m’n maatje Matthias de gemeentegrens van Maarkedal zo goed als af: iets meer dan 41 km! Zonder al te veel training konden we dit doen, een prachtige prestatie, zeker voor Matthias want ik heb op m’n boerderij nog wat beweging. Of ik ooit nog een wandeling aandurf als de AG Belgian Coast Walk 80 km, daar ben ik nog niet aan uit. Matthias en ik wandelen zeker wel nog eens iets anders speciaals af! In december gingen we samen ook onverwachts naar The Script.

Gedurende het volledige jaar 2024 genoot ik zo hard om m’n neefje Victor, het zoontje van m’n zus Valerie, te zien groeien. In mei zette hij z’n eerste stapjes, waarover ik vertelde in Eindelijk enkele dagen mooi weer. Hij beleefde al heel wat op onze boerderij, daar kon ik niet anders dan een bericht aan wijden: Victors eerste avonturen op de boerderij. In augustus werd Achiel geboren, het zoontje van m’n nicht Jelke en haar vriend Jerôme. Het is telkens zo magisch om nieuw leven van zo dichtbij te mogen bewonderen. Ik kijk er naar uit om ook hem te zien groeien en bloeien.

Naast deze hoogtepunten wijd ik wel graag nog enkele woorden aan wat minder nieuws. We namen in 2024 ook afscheid van enkele geliefde dieren. In mei en juli verloren we telkens een paard: Vyo in mei, Thea in juli. Zij waren meer dan 30 jaar oud en hebben dus een heel mooi leven gehad. Ik schreef erover in Vaarwel, Vyo. Onlangs namen we afscheid van onze hond Bavo. Hij werd bijna 17 jaar en z’n leven was ook af. We zijn heel dankbaar deze dieren in ons leven gehad te hebben.

Voor 2025 heb ik al verschillende evenementen om naar uit te kijken! Met m’n nonkel Raf en co gaan we op 6 februari opnieuw naar de Belgian Cats! Dit keer in Oostende, voor een EK-kwalificatiewedstrijd tegen Azerbeidzjan. Op 26 februari ga ik met m’n maatje Matthias naar Cyndi Lauper in Düsseldorf! In maart ga ik met Stefanie en Jeffrey naar de spektakelmusical 14-18 in Puurs. De zomer moet nog gepland worden, maar in oktober heb ik wel al twee avonden die volzet zijn: met m’n beste vriendin Angela naar OneRepublic en Katy Perry in Antwerpen. Dat ziet er al een heerlijk jaar uit, niet? Ah en op nieuwjaar kreeg ik nog een cadeau van m’n liefste familie: een ticket voor de 40e editie van Night of the Proms in november!

Laat 2025 maar komen zou ik zeggen! Ik hoop dat elk van jullie ook al leuke plannen heeft gemaakt. En anders, begin er maar aan! Het is altijd fijn om vanalles te hebben om naar uit te kijken!

Plaats een reactie

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑