Op stap

Wandeling de Ronde van Maarkedal

Eind februari vertelde ik in Op een week naar de lente dat m’n zus Stefanie en ik er onze eerste wandeltraining van dit jaar op zitten hadden. Na onze driedaagse wandeltocht richting zee in juli 2020 hebben we nu een nieuwe uitdaging gevonden. Wat en waar, dat horen en zien jullie later! Vandaag vertel ik over de wandelingen van de afgelopen weken. We zijn telkens gestart vanuit de dorpskern van ons geliefde Schorisse. Van één wandeltocht geef ik een grotere beschrijving want deze noem ik de Ronde van Maarkedal.

Op 14 maart maakten we een wandeling van 25 km doorheen Schorisse, Sint-Maria-Horebeke, Mater en Sint-Denijs-Boekel. We deden 25 km op 4 uur, een heel mooi tempo dus. Mede door de wind die ons voortduwde en door onze honden die ons voorttrokken. Al is Toby meer een hond die wij moeten meetrekken, hij is vaak lui!

Op 20 maart stapten we tot in het centrum van Nukerke, om daar de wandelroute Langs de hellingen van de Ronde af te wandelen. Die dag legden we in totaal 32,5 km af, terwijl die wandelroute eigenlijk maar 15,5 km is. Maar wij waren dus in Schorisse gestart en deden in het terugkeren nog de Stationsberg en de Taaienberg erbij. In totaal kwamen we zo aan een 568 hoogtemeters, een hele pittige wandeling!

In het laatste weekend van maart gingen m’n zus en ik zelfs twee dagen stevig wandelen. Op zaterdag wandelden we de Ronde van Maarkedal, waarover ik het straks heb. Eerst vertel ik over zondag 28 maart, toen gingen we richting Geraardsbergen, om heerlijke mattentaarten.

Het werd een trektocht van 35 km! In het gaan wandelden we langs de taalgrens, eens in Vlaanderen, eens in Wallonië. We gingen door het Bos Ter Rijst, het Brakelbos en het Livierenbos. Deze bossen deden we vorig jaar ook tijdens een wandeling van 24 km, zeker de moeite: Stevige wandeling van Schorisse naar Flobecq en terug langs Brakel. Afgelopen zondag wandelden we trouwens van D’Hoppe tot Zarlardinge (Geraardsbergen) zo’n 13 km op de GR 5A Wandelronde van Vlaanderen – in totaal is deze welgeteld 575 km lang.

Maar zaterdag 27 maart wandelden we dus heel wat hellingen af in ons geliefde Maarkedal. De E3 Saxo Bank Classic (E3 Prijs) was de dag voordien gepasseerd door Maarkedal en we dachten deze koers eens voor een deel na te wandelen. Ook de Ronde van Vlaanderen doet heel wat hellingen in Maarkedal aan. Uiteindelijk vond ik de Ronde van Maarkedal een ideale benaming voor deze wandeltocht. De tocht is 32 km lang, maar kan op twee plaatsen ingekort worden, eens 3 km en eens 5 km.

We starten aan de kerk van Schorisse, de Sint-Pieterskerk, en gaan noordwaarts. In de tweede bocht passeren we rechts een prachtige bezienswaardigheid van Schorisse: Kasteel Grootveld. We stappen de Zottegemstraat verder, dit is richting Berg ten Stene, meteen de eerste helling van de wandeling. Deze is gelegen in Sint-Maria-Horebeke, zoals op de foto te zien is. De plaatsen waar de foto’s genomen zijn, zijn op de kaart de witte stippen. De gele cijfers zijn de kilometers. Wanneer we de berg beklimmen, passeren we knooppunt 50 en gaan richting knooppunt 18.

De top van de Berg ten Stene ligt op 100 meter, er is een hoogteverschil van 68 meter over 1300 meter lengte, het gemiddelde stijgingspercentage is 5,2 % en het steilste is 9 %. We wandelen echter niet helemaal tot de top maar slaan links de Schamperij in. Na enkele meters gaan we meteen terug links, Bogaardsveld in. Van hieraf kijk je mooi neer op de Berg Stene links en Schorisse dorp helemaal beneden rechts.

Het Bogaardsveld gaat effectief over in een aardeweg of veldweg. Hier gaan we door een klein bos en wanneer we er ongeveer uit zijn, komen we rechts de eerste Wereldboom van België tegen. Deze honderdjarige eik werd ingewijd tot Wereldboom op 14 oktober 2015. Hij mag niet worden gekapt en zou zo tot 1000 jaar oud kunnen worden. Nu er nog geen bladeren op staan, ziet hij er nog niet zo imposant uit als hij anders wel is. Achter de boom is er een bivakzone, waar het dus mogelijk is om te kamperen.

We stappen verder en komen nu aan knooppunt 18. We gaan links een ander gekasseid wegje in, richting knooppunt 17. De foto is niet zo duidelijk, maar eigenlijk is het zicht vanaf hier ook echt prachtig!

Beneden komen we aan knooppunt 17, we gaan links en dan rechts richting knooppunt 19. Om de volledige Boigneberg te doen via de straat, stappen we knooppunt 19 voorbij en dan het volgende straatje rechts omhoog. Hier hebben we intussen 3 km afgelegd. Het is echter mogelijk aan knooppunt 19 rechts in te slaan, dan doe je de helling via een veldweg. Je komt sowieso op de Boigneberg uit en gaat dan naar rechts verder omhoog.

De top van de Boigneberg ligt op 83 meter, er is een hoogteverschil van 53 meter over 1050 meter lengte, het gemiddelde stijgingspercentage is 5,2 % en het steilste is 12,4 %. We gaan hier opnieuw wel niet helemaal tot de top maar nemen de eerstvolgende veldweg links. Er staat een pijl richting knooppunt 66, we volgen die pijl maar gaan uiteindelijk niet tot aan dat knooppunt. Dit wil dus wel zeggen dat hier ontelbare wandelmogelijkheden zijn! Vanaf deze veldweg sta je versteld van de pracht van de Vlaamse Ardennen. Het landschap, de velden, de hellingen, het uitzicht, de kleuren… Het geheel is telkens idyllisch!

We volgen de veldweg tot de Sint-Vincentiuskapel. Deze kapel, “Kapelleke Fiecent” in de volksmond, is gelegen op de Kapelleberg en dateert uit de twaalfde eeuw. Het was een bedevaartskapel maar is normaal gezien nog steeds toegankelijk voor publiek.

Wanneer we de trappen of kasseien beneden stappen, kan je ofwel rechts naar knooppunt 66, ofwel links de Kapelleberg naar beneden die weer richting het begin van de Boigneberg gaat, ofwel rechtdoor richting Kokerellestraat. Wij gaan rechtdoor en kunnen ook hier genieten van het uitzicht. Op de splitsing met de Kokerellestraat gaan we links naar het centrum van Maarke-Kerkem. Dit is naast Schorisse ook een deelgemeente van Maarkedal.

In het centrum vinden we GC het Marca en café De Lustige Boer terug (deze twee foto’s werden vanop dezelfde witte stip genomen). Het Marca was vroeger de Sint-Eligiuskerk maar werd eind 2013 ontwijd en doet nu dienst als gemeenschapscentrum, vandaar GC het Marca. Café De Lustige Boer werd meer dan 50 jaar open gehouden door Agnes, een begrip in Maarkedal. Sinds haar overlijden in 2017 stond het café leeg maar vorig jaar werd het verkocht en in augustus heropend door Erwin Libbrecht (Kadril) als muziekcafé. We gaan naar rechts en volgen even de hoofdweg, dit is de N457. Twee jaar geleden werden overal fietspaden aangelegd waardoor het ook hier veilig wandelen is. Het eerstvolgende straatje aan onze rechterzijde, de Borgtstraat, slaan we in. Dit komt uit aan de voet van de Eikenberg. Intussen hebben we 6 km achter de rug.

We wandelen de Eikenberg, onze derde helling van de dag, omhoog. De top van de berg ligt op 82 meter, er is een hoogteverschil van 68 meter over 1250 meter lengte, het gemiddelde stijgingspercentage is 5,8 % en het steilste is 10 %. Deze kasseihelling zal binnenkort volledig heraangelegd worden in mooie kasseien. Wanneer we in de tweede draai komen, passeren we knooppunt 65 en volgen we de pijl naar knooppunt 64. Deze doet ons iets verder links de Fremisstraat in slaan. Net voorbij km 7, op de witte stip, bevindt zich De boerderij waar het begon. Hier boerden de ouders van m’n vader en hebben onze ouders van 1989 tot 2000 geboerd. Wij beleefden onze jongste kinderjaren hier. Enkele jaren geleden werd de typische vierkantshoeve verkocht en nu is het geen boerderij meer. Dit doodlopende straatje moet je bijna op het einde links verlaten en een aardewegje in gaan achter een rij bomen en struiken. Iets verder kom je tussen weidelanden terecht, met prachtige vergezichten.

Het gaat hier opwaarts en dat merken we. We stappen door tot knooppunt 64. We volgen richting knooppunt 60. Het gaat vanaf hier terug neerwaarts in een aardeweg. We zien eerst nog ver, maar dan dalen we heel wat.

We komen beneden uit op de Ladeuze. Deze straat is de eigenlijke helling, die eigenlijk ook kon beneden gewandeld worden. De Ladeuze werd in 2003 en onlangs in 2019 opgenomen als beklimming in de Ronde van Vlaanderen. We wandelen beneden naast de Maarkebeek en komen aan een GR-boom, dit is een grote paal met richtingswijzers van Grote Routepaden. Zowel de GR 129 Dwars door België als de Streek-GR Vlaamse Ardennen passeert hier. We kwamen net van de Streek-GR en hadden al enkele stukjes daarvan afgewandeld. Deze zijn aangeduid met geel-rode strepen, in plaats van wit-rode bij de gewone GR. We gaan links de Maarkebeek over tot aan de N457, hier opnieuw links, dan rechts de Gieterijstraat in. We hebben er 9 km op zitten en gaan op het kruispunt naar links door het centrum van Etikhove.

Etikhove is opnieuw een deelgemeente van Maarkedal. Wanneer we de Etikhovestraat verder stappen, gaat deze over in de Nederholbeekstraat. Het gemeentehuis op de linkse kant is nummer 1. Hier zijn ook de bib, politie en andere sociale diensten gevestigd. We stappen verder en komen aan het kruispunt met links de Onderbossenaarstraat en rechts de Eierput. Hier kan een lus van 3 km ingekort worden door meteen links te gaan, maar dan heb je wel de Stationsberg niet. Wij gaan dus rechtdoor (en komen hier straks terug via de Eierput). We wandelen nog 1 km verder op de Nederholbeekstraat en passeren ijssalon ’t Hof Vanys, een aanrader! Rechts komen we nu aan de Stationsberg, opnieuw een kasseihelling.

De Stationsberg is intussen onze vierde helling, na Berg Stene, Boigneberg en Eikenberg. Deze hellingen werden ook allemaal achter elkaar beklommen in de E3 Prijs. De top van de Stationsberg ligt op 69 meter, er is een hoogteverschil van 65 meter over 900 meter lengte, het gemiddelde stijgingspercentage is 7,2 % en het steilste is 10 %. In de Ronde van Vlaanderen wordt de Stationsberg de laatste jaren afgedaald, nadat de renners de Mariaborrestraat en de Steenbeekdries opwaarts hebben gereden. Daarna gaan ze naar de Taaienberg én dat is wat wij nu ook gaan doen! Hier gaan we na de Stationsberg rechts op de Steenbeekdries en we blijven rechts aanhouden – niet de Mariaborrestraat in. Deze straat gaat over de spoorweg Oudenaarde-Ronse en wordt vanaf hier Berkenstraat genoemd. Links zien we in de verte Oudenaarde liggen met de Sint-Walburgakerk.

We nemen niet het eerste maar het tweede straatje rechts, de Eierput. Op het einde komen we terug op de Nederholbeekstraat en gaan we rechtdoor de Onderbossenaarstraat in. Na een goeie 100 meter slaan we rechtsaf en gaan we het Hollebeekpad op. We hebben intussen zo’n 13 km gewandeld.

Dit rustige pad voor wandelaars en fietsers werd nog maar in april 2018 geopend. Aan de ene kant stroomt de beek, aan de andere kant hebben we prachtige, hellende weides. Het pad is 2 km lang en komt uit aan de voet van de Taaienberg.

De Taaienberg is onze vijfde helling. Het is een korte maar stevige klim, opnieuw op kasseien. De top van de Taaienberg ligt op 90 meter, er is een hoogteverschil van 57 meter over 800 meter lengte, het gemiddelde stijgingspercentage is 7,1 % en het steilste is 18 %. Hier wordt er vaak koers gemaakt tijdens de wielerwedstrijden! Eenmaal boven gaan wij naar links, de Bossenaarstraat in – terwijl de coureurs in de Ronde van Vlaanderen meteen rechts gaan – en iets verder terug rechts. Op dit kruispunt is wandelknooppunt 83 gelegen, en we volgen de pijl naar knooppunt 72. We volgen hier niet de weg van de RVV want we mogen een van de mooiste plekjes van Maarkedal niet aan ons laten voorbijgaan: de Bossenaarmolen.

Op de foto is de molen wel niet te zien, maar wel het prachtige uitzicht dat je van hieraf hebt. Er is sinds juni 2018 een houten trap geplaatst, die ook dienst doet als zitplaats. Zo heb je achter jou de historische molen en voor jou het indrukwekkende uitzicht. Na even gezeten te hebben, wat mag na meer dan 16 km, stappen we verder en gaan op het kruispunt rechts. Meteen volgt een volgend kruispunt, dit is knooppunt 72. We volgen naar knooppunt 42 en wandelen nu terug op de Streek-GR Vlaamse Ardennen, die we nu een goeie 7 km zullen volgen. Iets verder gaan we links een veldweg in – eigenlijk rechtdoor want de straat draait rechts. Aan het kruispunt gaan we opnieuw rechtdoor, we gaan hier van de Aatse Heerweg de Delfdries in. Het is eigenlijk altijd rechtdoor tot de volgende beklimming. We passeren knooppunt 42 en volgen naar knooppunt 43. Op dit kruispunt gaan we rechtdoor en zo zitten we op den Tenhoutestraat of de Berg ten Houte. We zitten hier terug in Schorisse, maar heel dicht tegen Ronse.

Zo zitten we aan beklimming nummer zes van de dag! De top van de Berg ten Houte ligt op 117 meter, er is een hoogteverschil van 69 meter over 1100 meter lengte, het gemiddelde stijgingspercentage is 6,3 % en het steilste is 21 %. In 2018 werd de helling heraangelegd, terug in kasseien zoals het vroeger was. Sindsdien kwam Dwars door Vlaanderen terug naar hier in 2019 en in 2021 deed de Ronde van Vlaanderen de helling ook opnieuw aan, na 21 jaar! Maarkedal is met al deze hellingen toch echt wel het hart van de Ronde, het hart van de koers! Wij beklimmen de berg niet tot helemaal boven maar gaan na het voetbalplein links een veldweg in. We komen uit op de hoofdweg N454 en gaan rechts en meteen terug links de Gielestraat in, op weg naar knooppunt 40. Wanneer je de Gielestraat ingaat, wandel je recht naar een typische vierkantshoeve. Je volgt naar links en de straat zal over gaan in een veldweg, vanwaar je één bent met het landschap.

We hebben intussen iets meer dan 20 km in de benen! We bevinden ons nog steeds op de Streek-GR Vlaamse Ardennen en zijn op weg naar wandelknooppunt 40. Dit knooppunt ligt op het kruispunt waar je op uit komt. We gaan rechtdoor, van de Kouterstraat naar Doorn, richting knooppunt 52, dat gelegen is in het Bos Ter Rijst.

Tijdens onze wandeling op 27 maart was er nog niet veel kleur in het bos. Maar tegen half april, eind april is hier de wilde boshyacint te bewonderen. Dan kleurt het rond de bomen blauwpaars. Het bos heeft één pad doorheen het langgerekte bos van 26 ha. We stappen er helemaal doorheen, richting knooppunt 23. Hier komen we aan uitkijkpunt Het Bosgat.

Het uitkijkpunt is gelegen op 103 meter boven de zeespiegel en werd onlangs vernieuwd, het is absoluut de moeite! Vervolgens gaan we afdalen! Dat kan op twee manieren: ofwel via de Bosgatstraat die dan overgaat in de Kaperij, ofwel via de Tiegstraat, de eerste straat links, die dan overgaat in een veldweg, naar knooppunt 22, waar je rechts gaat en dan ook uitkomt op de Kaperij (deze laatste route is iets langer). Als we eenmaal beneden op de kasseien van de Kaperij zijn, is er niet veel verder rechts een pad, dat we nemen zodat we uitkomen op de Heirwegstraat. We hebben nu net kilometer 25 overschreden.

De Heirwegstraat is ook een helling, maar niet zo lang. De top van de Heirwegstraat ligt op 71 meter, er is een hoogteverschil van 23 meter over 600 meter lengte, het gemiddelde stijgingspercentage is 3,8 % en het steilste is 15 %. De Heirwegstraat gaat over in de Heidestraat, die nog steeds wat omhoog gaat en vanwaar je een mooi uitzicht op het dorp Schorisse hebt. M’n foto is wel niet zo mooi, ga dus beter zelf kijken!

Vanaf de Heidestraat komen we uit op de Stokstraat, die we naar rechts verder omhoog stappen. Het gaat hier nog steeds lichtjes omhoog. We gaan het eerstvolgende straatje naar links, de Omer Wattezstraat. Omer Wattez is dé bekendste Schorissenaar want hij is uitvinder van de term Vlaamse Ardennen. Vanaf deze straat heb je ook opnieuw een prachtig zicht op deze Vlaamse Ardennen. Iets verder gaan we links, dit is Het Foreest. Hier gaan we eigenlijk voor een deel door Sint-Maria-Horebeke. Opnieuw een adembenemend zicht op Schorisse, onze hometown. De top van het Foreest ligt op 91 meter, er is een hoogteverschil van 51 meter over 685 meter lengte, het gemiddelde stijgingspercentage is 8,4 % en het steilste is 13 %. Deze helling werd 4 keer opgenomen in de Ronde, tussen 2003 en 2006. Wij dalen deze helling af.

Vanaf het Foreest heb je opnieuw de mogelijkheid om een inkorting te maken, tijdens het afdalen kom je in de tweede draai links namelijk een aardeweg tegen, die ook de Foreestlos wordt genoemd. Wanneer je die neemt, kom je na 900 meter in Schorisse dorp. Anders is het nu nog 5 km langs de Ganzenberg (opwaarts) en de Steenberg (neerwaarts) tot onze finish in het dorp. Wij kronkelen dus verder het Foreest naar beneden.

Op het volgende kruispunt slaan we rechts de Hessestraat in, we zitten nog steeds kantje boord in Sint-Maria-Horebeke. Het volgende kruispunt is wandelknooppunt 14, waar we rechts gaan naar knooppunt 15. Hier zitten we opnieuw in Schorisse. We blijven hier de straat, de Korteberg, volgen (en gaan niet naar knooppunt 21). Deze straat gaat over in de Ganzenberg, een stevige beklimming!

Het is onze achtste (als je de Heirwegstraat meerekent als zevende) helling van de dag, meteen ook de laatste! De top van de Ganzenberg ligt op 105 meter, er is een hoogteverschil van 70 meter over 1200 meter lengte, het gemiddelde stijgingspercentage is 5,8 % en het steilste is 17 %. De Ganzenberg werd een paar keer afgedaald tijdens de Ronde, na de beklimming van de Foreest. Wij gaan hier wel opnieuw niet helemaal tot aan de top maar slaan aan de bramentuin het eerste veldwegje links in. We gaan hier nu door het natuurreservaat Burreken, waar je Exmoorpony’s kan tegen komen. Eerst is het heide (foto 1), daarna over een straatje en dan een bos door (foto 2). We komen op een straat maar stappen die niet omhoog maar gaan links een veldweg in, die langs weides en velden gaat (foto 3).

Deze veldweg komt uiteindelijk uit op de Steenberg, die we naar links opgaan. We gaan afdalen. Hier zitten we nu trouwens in Sint-Kornelis-Horebeke. De afbakening van de gemeenten zit hier net als het landschap heel kronkelend in elkaar. We hebben intussen bijna 30 km afgelegd!

De top van de Steenberg ligt op 91 meter, er is een hoogteverschil van 60 meter over 800 meter lengte, het gemiddelde stijgingspercentage is 7,5 % en het steilste is 13 %. De Ronde van Vlaanderen beklom deze helling 9 keer, voor de laatste keren van 2003 tot 2006, na de beklimming van Het Foreest en de afdaling van de Ganzenberg. Wanneer we helemaal afgedaald zijn en terug in Schorisse zijn gekomen, nemen we een veldweg rechts (witte stip na km 30). Wanneer we deze uitkomen, gaan we op de weg opnieuw naar rechts, en vervolgens het volgende paadje naar links (witte stip na km 31), dit komt uit op de Zottegemstraat. We gaan naar links en komen zo Schorisse dorp terug binnen gewandeld.

Maarkedal is met al deze hellingen toch wel het hart van de koers, het hart van de Ronde van Vlaanderen! Kom het vooral zelf ontdekken!

UPDATE: In maart heb ik uiteindelijk 862 182 stappen gezet, gemiddeld 27 812 per dag. In juli 2020 was het een recordmaand met 1 059 254 stappen, gemiddeld 34 169 per dag!

Een gedachte over “Wandeling de Ronde van Maarkedal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s