Na heel wat tegenslagen op de boerderij in de eerste twee weken van 2026, waarover ik vertelde in Goeie start van 2026 sloeg snel om, zou je denken dat het toch eens zou omslaan. Jammer genoeg was dat niet het geval. We kregen daarna op enkele weken tijd te maken met enkele gekwetste spenen. Daarop volgt dan miserie om die speen (leeg) te melken en uierontsteking. Erger was nog dat we we twee koeien verloren na een ongeluk. Het waren twee uitzonderlijke gevallen.
Vrijdagmiddag 16 januari vond ik koe Léonore bij de droogstaande koeien met een gebroken voorpoot. Afschuwelijk was het! Ze probeerde er nog op recht te staan, maar die poot ging alle kanten uit. Het was echt niet om aan te zien! We belden nog naar de veearts en het slachthuis maar het was te laat op de dag, er werd niet meer geslacht. Een noodslacht was de enige “oplossing” want aan een gebroken poot valt bij een koe niets meer te doen. Een koe weegt te veel om de poot in de plaaster te steken. Ze zou er dan nog niet kunnen op staan. Bij kalveren wordt een poot wel in de gips gedaan en groeit die dan terug aan elkaar. Of soms groeit het zelf aan elkaar, zoals wij eens bij een jong beestje hebben gehad. Vienna heette ze. Je kan er over lezen in een bericht uit februari 2015: Een geluk bij een ongeluk.
Léonore werd de dag nadien ingeslapen. Omdat ze nog probeerde recht te staan, was het bot intussen aan het steken in haar vel. Het was dus al een open breuk. In het slachthuis zou ze de maandag toch sowieso afgekeurd worden. Het was ook niet nodig om haar langer te laten afzien. We hebben mooie herinneringen aan Léonore: ze was één deel van een vaarsjestweeling. Ik vertelde over hen in Tweede vaarsjestweeling van dit jaar (9/6/2020) en Tweelingzussen op de boerderij (19/1/2023). Van Roxanne hadden we eerder al moeten afscheid nemen, in april 2024.
De laatste foto van Léonore dateert al van 29 april 2024. Ik deel hem hieronder. Van de gebroken poot heb ik geen foto durven te nemen omdat het er echt niet uit zag.
In de derde week van januari hadden we dan 3 koeien met een kwetsuur aan een speen. Het leken brandwonden dus we denken misschien van wat te veel kalk in de ligbedden te strooien. We letten daarmee nu extra op. Het werd bij twee koeien moeilijk om hun speen leeg te melken. We probeerden dan met de hand, wat vaak lukte maar veel tijd in nam. We molken meteen een stuk langer en niet meer vlot als in december. Beide koeien kregen jammer genoeg wel uierontsteking. Bij koe Beverley, dochter van Becky, kregen we de ontsteking weg maar de speen werd niet beter. Het is ook moeilijk om te genezen als je ze elke dag twee keer moet melken. Omdat zij ook al was verminderd in de melk, besloot ik haar volledig droog te zetten. Dat leek en bleek de beste keuze om de speen te laten herstellen. Bij koe Ariane geneest het niet snel. Zij produceert wel nog veel melk, dus we blijven ze melken. Zij herviel al eens opnieuw naar uierontsteking. Het zal dus nog wat tijd vragen om haar speen helemaal genezen te krijgen.
In de laatste week van januari kregen we dan een accident met koe Dreamy. Ze is vanop een ligbed recht gekropen rechtdoor, doorheen de buizen en heeft ergens met haar rug gekneld gezeten. We hebben het niet zien gebeuren maar vonden haar liggend op de roosters en ze kon niet meer opstaan. De veearts is er twee keer bij geweest om ontstekingsremmers en medicatie tegen de pijn te geven, maar na meer dan 10 dagen was er geen verbetering. We hadden ook met de heupbeugel of heupklem al geprobeerd ze te doen opstaan, maar de verlamming ging niet weg. Ze kon niet meer op haar achterpoten staan. We hebben haar dan door de dierenarts laten euthanaseren, want het was meer afzien en aftakelen en geen verbeteren. Dan moet je een beslissing nemen.
In de eerste maand van 2026 hebben we dus drie koeien verloren én veel miserie met andere koeien gehad. Nu kan het toch echt alleen maar beteren?!
De avonturen van een boerenmeid 
Plaats een reactie