In het begin van de week ben ik er op uit geweest met m’n beste vriendin Angela. We zijn gaan eten, hebben veel bijgepraat en zijn ook naar de cinema geweest. Op een maandag, omdat het in het weekend niet paste en ook gewoon omdat het kan. Je leeft uiteindelijk maar één keer. Vorige maand zijn we zelfs twee keer in het midden van de week op stap geweest. Naar twee shows die we allebei niet wouden missen.
Creatief zijn in de kersttijd
Nu de koeien ook allemaal geschoren zijn, alle beestjes terug gevaccineerd zijn tegen BVD en bloed werd afgenomen voor IBR en paratbc, is het drukste koeienwerk achter de rug. Alhoewel, we zitten met heel wat kalvingen en kalveropfok is geen gemakkelijke opdracht. Alle koeien moeten sowieso elke dag gevoederd, gemolken en goed verzorgd worden, er is dus altijd werk. Maar toch, met de kersttijd kunnen we het wel eens wat rustiger aan doen. Al zijn we met het droge weer intussen ook weer in het hout geschoten. Het zou dus wel eens mogen regenen of winteren, al is sneeuw alleen maar leuk als je er niet in hoeft te werken. Maar om nu echt ‘to the point’ te komen: met de kersttijd vind ik het altijd leuk om creatief te zijn.
Zomer 2016 avonturen
Deze week was het al erg koud, de temperaturen gingen ‘s ochtends zelfs tot tegen het vriespunt. M’n korte broeken werden opgeborgen, in plaats daarvan trok ik nu een lange broek en een dikke vest aan. De zomer is dus echt afgelopen, maar de herinneringen blijven bestaan. Het werd een geslaagde zomer, al vind ik dat elk jaar wel. Alle seizoenen hebben trouwens iets. Regen, sneeuw, zon… Alles heeft zijn charme. In dit blogbericht zal ik jullie m’n avonturen van deze zomer vertellen door 10 foto’s, vaak fotocollages, te tonen. De meeste zijn niet-boerderij avonturen, maar uiteindelijk beleef ik sowieso elke dag avonturen op de boerderij. Over heel wat daarvan heb ik al geschreven, zodat jullie ze mee konden beleven. Nu neem ik jullie mee, misschien ook voor jullie een idee, naar Twister en de zee, naar Plopsaland en BGT van op tv…
25 jaar
25 jaar. Zo lang leef ik vandaag. Ongelooflijk bijna, maar toch is het zo. Ik zat te denken aan al m’n afgelopen verjaardagen, dat ik me er eigenlijk niet veel herinner… Maar dan kwamen er toch een paar terug. Vorig jaar schreef ik een week ervoor een blogbericht over m’n bestie en ik die bijna samen verjaren. Op m’n verjaardag zelf gaf ik een rondleiding op onze boerderij aan Dorien Colman, die werkt voor Landbouwleven. Praten over m’n passie, eigenlijk fantastisch op m’n verjaardag. Het werd een mooi artikel, dat ik eerder trots postte op m’n blog. Vandaag zal ik, denk ik, later herinneren als de verjaardag waarop ik blogde. Met m’n kleine nichtjes rond me heen, die op weekend zijn. Geen wilde feestjes, maar gezellig omringd zijn door de mensen van wie ik het meeste houd… Ik ben gelukkig jarig.
Ballonvaart La Doesse Schuuse
Vorig jaar vond op 11, 12 en 13 september La Doesse Schuuse plaats. Op de tweede zondag van september is het sowieso altijd ruiterommegang, maar vorig jaar organiseerden de Heeren van Schoorisse in dat weekend een soort festival. Soort zeg ik want er was vanalles te beleven: ontbijt, dictee, toneel, kinderanimatie, camping, welness, optredens… Ik nodigde iedereen uit met een blogbericht vorig jaar. Daar is ook de link naar de website en foto’s terug te vinden. Op zondagnamiddag vond toen ook “tspel op de mees” plaats. Huh? Welk spel?
Dora, onze allereerste hond
Dora, onze allereerste hond, is vorige week overleden. De laatste maanden was ze aan het achteruit gaan, logisch ook want ze werd in mei zeventien jaar oud! 17 inderdaad! Wel jammer dat het uiteindelijk door een ongelukje is dat we ze hebben laten inslapen. Maar ze heeft een heel mooi leven gehad! Ze is nu naar de hemel, naar haar zoontje Bumba, die in 2011 overleed, over hem schreef ik al eens vorig jaar.
Ons bos
Wat er tegenwoordig allemaal in de wereld gebeurt, blijft ons verbazen. We willen ons allemaal veilig blijven voelen, maar toch zijn er momenten waarop we denken “wat als er hier iets gebeurt” en plaatsen waarbij we zeggen “daar durf ik niet meer komen”. Daarom blijft het belangrijk een goeie thuis te hebben, een plaats waar je je veilig voelt, mensen waarbij je je goed voelt. Onze boerderij is altijd al een plaats geweest waar ik me helemaal veilig voel. Ook in onze kindertijd, op de boerderij in Maarke. Daar hadden we ook een bos, ons bos, het bos van opa.
Adele Live 2016
ADELE LIVE 2016! Afgelopen woensdag was ik er bij in het Sportpaleis! Samen met m’n beste vriendin Angela en haar moeder, wat waren we zo blij! Nadat we in december in extremis aan tickets waren geraakt, was het nu eindelijk zover en konden we haar live aan het werk zien. Wat een straffe madam! Zo’n ongelooflijke stem, niet normaal! Het begon indrukwekkend met Hello, en het niveau bleef hoog toen al haar klassiekers de revue passeerden: Skyfall, Make You Feel My Love, Chasing Pavements, Someone Like You, Set Fire to the Rain en Rolling in the Deep. Ook de nummers van haar laatste album 25 stelden niet teleur: Million Years Ago (volledig akoestisch), Send My Love (To Your New Lover), When We Were Young… Een topconcert! Het is niet hetzelfde als in het echt, maar ik heb enkele foto’s voor jullie…
Komaan Rode Duivels
Onze Belgische vlag hangt uit! Wij zijn er dus helemaal klaar voor, en hopelijk onze Rode Duivels ook. Hun laatste oefenwedstrijden waren dan wel niet van een erg hoog niveau, ik blijf in hen geloven!
Ze hebben allemaal de kwaliteiten, nu moeten ze het samen kunnen waarmaken. Het beloven spannende wedstrijden te worden, hopelijk dus met een goede afloop. Twee jaar geleden op het WK schopten we het tot in de kwartfinale, nu moet dat dus zeker beter! We speelden toen, volgens mij, de match van het tornooi: de wedstrijd tegen de Verenigde Staten vond ik echt geweldig! Ik heb zelden zo intens meegeleefd met een voetbalwedstrijd. Een iconische wedstrijd was ook deze tegen Israel enkele maanden terug: we werden na winst de nummer 1 op de FIFA wereldranking! Ik schreef er toen een bericht over.
Hondenpup versus babyreuzenpanda
Vandaag is onze kleine Tisha jarig: ze wordt twee! Het is onze jongste hond, die sinds eind juli 2014 bij ons is. Ik heb al eens een foto van haar geplaatst van toen ze nog klein was – de link geef ik jullie onderaan –
maar foto’s van puppy’s word ik nooit beu. Niemand denk ik, want iedereen houdt toch van puppy’s? Iedereen is denk ik gewoon gek van pasgeboren diertjes. Ik herinner me nog goed de Dag van de Landbouw afgelopen 20 september, toen de bezoekers hier een kalfje van een dagje oud konden bezichtigen – ook hiervan de link onderaan. Al die “Ooooh”s en “Aaaah zo schattig”! Momenteel is het land, en niet alleen ons land, in de ban van de geboorte van een reuzenpanda in Pairi Daiza. Het eerste dat ik dacht, zoals velen geloof ik, was: zo een klein ding (en dat is dan een reuzenpanda)! Dat babypandatje woog dus maar 171 gram he! Een hondenpup is ongeveer even klein, maar wordt uiteindelijk niet zo groot natuurlijk. In 2008 schonk ons Dora, onze oudste hond, het leven aan onzen Milo en Bavo – alsook aan Bumba, meer daarover ja ook via een link onderaan. Genoeg gelinkt, ik ging wat vertellen: ik had al enkele keren wat opgezocht rond de panda’s… Want het hele gedoe om haar zwanger te krijgen? Want het nieuws dat Hao Hao zou bevallen “tussen nu en deze zomer”? Ik begreep het allemaal niet goed… Gezocht en gelezen heb ik gedaan, en nu vertel ik het jullie.
