Gelukkig nieuwjaar! 2026 is intussen goed op gang. We zijn het snel gewoon. Al zijn de feestdagen bij ons op de boerderij ook gewoon werkdagen. Veel mensen hadden een paar dagen, een week of zelfs twee weken verlof. Niets van werk moeten doen op die dagen. Dat kennen wij niet. Op de feestdagen moet het noodzakelijke werk ook gewoon gebeuren: de koeien moeten gemolken worden, de dieren moeten gevoederd en verzorgd worden. We feesten ook wel op die dagen en we kunnen ons werk en onze uren een beetje aanpassen zodat we toch kunnen genieten. Hoe zagen onze dagen er dit jaar precies uit? Ik vertel en toon er graag over.
Woensdag 24 december 2025 – 15u tot 17u
Kerstavond wordt altijd bij ons thuis op de boerderij gevierd. In de namiddag is het eerst opruimen en stofzuigen. Daarna een tafel en stoelen verhuizen, zodat iedereen een mooi plaatsje heeft en we niet krap moeten zitten. Dan volgt de tafel zetten: borden, bestek, glazen, servetten, kaarsjes, versiering… Dit doe ik terwijl m’n moeder al aan het koken is. De voorbereidingen voor vanavond: coq au vin staat op het menu. Ondertussen heb ik een cd opgelegd met kerstliedjes: heerlijk!
Woensdag 24 december 2025 – 17u30 tot 19u30
Na een koffiepauze met een koekje beginnen we een goed half uur vroeger dan gewoonlijk aan het werk. Veel vroeger doen we niet, want dan moet je ’s ochtends ook vroeger zijn. Onze honden zijn er ook bij tijdens het melken, lekker knus in hun bedje. We hebben geluk: alles verloopt vlot, geen koeien gekalfd en geen om te insemineren. Een groot verschil met 7 jaar geleden, toen we een extreem drukke periode van kalvingen hadden rond kerst en nieuw. We geven nu nog de kalveren melk en zorgen dat iedereen aan z’n voeder kan door het eens bij te schuiven of in de bakken te scheppen.
Woensdag 24 december 2025 – 20u tot 24u
Na ons te hebben gewassen, komt ons volk rond 20 uur toe. Nonkel Raf, de broer van m’n papa, en zijn gezin komen elk jaar. Van m’n zussen komt wie kan komen. Dit keer enkel zus Stefanie en schoonbroer Jeffrey met m’n metekindje Vince. De pakjes liggen klaar onder de kerstboom, voor later op de avond. We beginnen eerst met de chipjes en de hapjes én een glaasje cava. Daarna de hoofdschotel, geen voorgerecht of soep want zo ’s avonds laat is dat anders te veel. Nichtje Yara nam een leuke selfie met iedereen op de foto! Links van haar trouwens haar zus Tessa, rechts van haar haar vriendje Inyo, die op zijn beurt dan weer de broer is van schoonbroer Jeffrey. Het blijft in de familie. 😉 Geen voorgerecht maar wel nagerecht: ijstaart als dessert kan er altijd bij! Tot rond 12 uur vieren we feest en genieten we van al het lekkers en van elkaar. Maar dan houden we het voor bekeken want ’s ochtends volgt het werk opnieuw én is het kerstfeest met de andere familie.
Donderdag 25 december 2025 – 5u30 tot 8u30 en 9u15 tot 11u45
Op Kerstmis werd het nog een drukke dag want vanaf 6 uur zou de perspulp geleverd worden. Daar hield m’n vader, boer Herman, zich met bezig. Want m’n moeder, boerin Veerle, en ik moesten weer de koeien melken. Het verliep opnieuw vlot en dan zijn we blij. Want vanaf er een kalving of inseminatie moet gebeuren, ben je al sneller een kwartier tot half uur langer bezig. Vandaag kwam de melkerij ook de melk ophalen en dus zijn we beter op tijd want rond 8u zijn ze er al. Na het ontbijt is het terug verder werken: voor wij kunnen gaan eten, moeten de dieren gevoederd worden. Intussen werden er nog enkele camions perspulp geleverd. Dat werk gaat ook verder op feestdagen. Drie jaar geleden kwamen ze leveren op de eerste dag van het jaar. Het was nu trouwens een koude Kerstmis, temperatuur rond of zelfs net onder het vriespunt, maar wel met zon! Zelfs in de stal was er een streepje zon te zien.
Donderdag 25 december 2025 – 12u tot 18u
Op Kerstmis was het kerstfeest bij tante Kathleen, de zus van m’n mama. Haar twee dochters, m’n nichten Eline en Jelke, kwamen en al m’n zussen ook. M’n drie zussen en nicht Jelke hebben allemaal één kindje: vier kleine boelekes dus op het kerstfeest! Victor, Achiel, Vince en Cilou stonden in het middelpunt van de belangstelling en dat is fijn zo. Hier had iedereen van de familie iets voorzien voor het feest. Vele handen maken lichter werk. Ik zorgde ervoor dat niemand dorst had. 😉
Donderdag 25 december 2025 – 18u tot 21u
Na het kerstfeest keert iedereen huiswaarts, vol van liefde na deze gezellige dag. Wij mogen dan nog eens terug beginnen werken. Niet altijd even leuk en aangenaam, want je bent moe of lui en zit al graag eens in de zetel bij de stoof. Maar eenmaal we bezig zijn, gaat het wel. De carrousel draaide vlot rond en na de avondronde konden we ons dan toch in onze zetel ploffen.
Woensdag 31 december 2025 – 15u tot 0u30
De laatste dag van het jaar verliep eigenlijk gelijkaardig met kerstavond. Het was bij ons thuis en dus deden we eerst de voorbereidingen en daarna het werk, om dan om 20u aan onze oudejaarsavond te beginnen. Ik nam niet zo veel foto’s die avond. Het was thans wel erg gezellig, want al m’n zussen en hun gezinnetjes konden komen. Lang geleden dat we voltallig waren met oudejaar. Er werd genoten van de aperitief en de hapjes, van het vlees en de kroketten én van de vele cadeautjes. Want met de drie kindjes zijn er nu veel cadeautjes voor oma en opa en voor meters en tantes. Ik was heel blij met de lieve cadeautjes die ik kreeg.
Donderdag 1 januari 2026 – 5u30 tot 8u45 en 9u15 tot 11u45
Op 1 januari gaat de wekker ook gewoon terug af om half 6. Het melken verliep opnieuw goed dus we waren op schema. Om 8u30 bleek dan toch dat er een koe aan het kalven was. Ze was maar uitgerekend voor 6 januari maar ik had de dagen voordien al gezien dat Yvette snel aan het veranderen was: de uier komt op, ze maakt zich klaar, ze is “ingebroken” zoals gezegd wordt… Het kalfje bleek achterwaarts te komen: eerst de achterpoten en de poep in plaats van eerst de voorpoten en het kopje. Maar ik moest slechts een klein beetje helpen en hup daar was ze! Inderdaad “ze”: dat noemen we dan het jaar goed starten: met een vaarsje. De naam moest in de trend van de grootmoeder Odette en de moeder Yvette liggen en na een kleine opzoek op Google had ik het snel: Alouette. Het is een Franse naam die “leeuwerik” betekent en dat is een zangvogel. Mij doet het ook meteen denken aan het liedje Promise This van Cheryl Cole – die song is intussen al 15 jaar oud! Het voederen in de voormiddag ging goed en dan kon het feest weer beginnen.
Donderdag 1 januari 2026 – 12u tot 18u
’s Middags was het thuis feest: nonkel Raf en zijn gezin kwamen nieuwjaren. Van de zussen is het opnieuw: wie kan, komt. Zus Stefanie en zus Sofie kwamen met hun gezinnetje. Gezellig aperitieven, een nieuwjaarsbrief mag niet ontbreken, veel pakjes uitdelen en openen, lekker eten… Rustig aan allemaal. Genieten van het samen zijn. In de late namiddag gingen ze naar huis. M’n mama en ik gingen dan bij oma Irma, de mama van m’n mama, in het rusthuis. Niets speciaals daar, maar er gewoon eens zijn is al genoeg.
Donderdag 1 januari 2026 – 18u tot 22u
Rond 18 uur staan we terug in de stal. De laatste loodjes, want nu zijn we net als de hondjes toch wel moe. Zij zijn er altijd bij en geven ons een lach op het gezicht om verder te werken. Het werd uiteindelijk nog een lange avond want er bleek nog een koe bezig met kalven. We moesten eens voelen en het was niet goed: ik voelde het poepje en de pootjes bleven achter. Na wat wriemelen kreeg ik de pootjes naar achter en konden we trekken. Het kalfje zat ook achterwaarts. Het kwam er uit maar geen beweging… Jammer genoeg was het al gestorven. Ik voelde nog eens in de koe om zeker te zijn: ja hoor, er zat nog een kalfje, ook achterwaarts. Opnieuw jammer: ook overleden. Een tweeling is altijd gevaarlijk maar hier komt het, denken we, door wat rumoer en gevecht in de afkalfbox door nieuwe koeien er bij te steken. Stom. We letten thans goed op dat er zo veel mogelijk gezamenlijk en in rust kan gebeuren. Spijtig einde van de eerste dag van het nieuwe jaar. In huis bij de stoof was ons licht dan ook snel uit.
De avonturen van een boerenmeid 