Goeie start van 2026 sloeg snel om

In m’n eerste bericht van dit jaar, Kerst en nieuw op de boerderij, vertelde ik het al: ’s ochtends juichen met het eerste vaarsje van het jaar, ’s avonds ontgoocheld met een tweeling die dood werd geboren. Daarna ging het meteen nog meer verkeerd. Op 2 januari konden we ’s ochtends niet meteen beginnen melken want we hadden weer een defect door ratten. Ook de melk ging de dagen nadien bergaf: de koeien gaven minder melk want elk op z’n beurt werden ze getroffen door een virus. Bijna alle koeien kregen diarree: het fenomeen dat vaak rond winterse omstandigheden optreedt en daar ook z’n naam kreeg “winterdiarree”.

Ik kan het tonen met een printscreen van de attentielijst melk die we na elke melkbeurt kunnen bekijken. Veel minnetjes op 4 en 5 januari, en dat was de dagen nadien niet anders. Ik heb ook foto’s van de diarree, zelfs een van bloederige diarree. Deze koe gaf dan bijna geen melk meer, zo ernstig kan het inderdaad zijn.

Half december vierde ik nog dat we na 1,5 jaar terug 11 000 liter molken op drie dagen tijd, nu was het meteen weer gedaan. Intussen, na een 2 weken, zijn de liters zich gelukkig weer aan het herstellen en zitten we bijna terug aan dat magische getal. Het was zo lang geleden dat we zo veel molken door de lange naweeën van het blauwtongvirus, dat toesloeg in de zomer van 2024. Ik schreef er over in We melken vlot én veel.

De eerste twee weken van het jaar waren niet alleen minder door die winterdiarree, maar ook door de sneeuw én nog enkele andere problemen. Sneeuw is prachtig, inderdaad, en ik zal ook meerdere prachtige plaatjes delen hieronder. Vorig jaar sneeuwde het trouwens ook in januari, en dat was al nog jaren zo geweest: Opnieuw sneeuw in januari. Maar het zorgt voor heel wat extra werk. Zeker omdat het nu elke dag opnieuw sneeuwde. We moesten dagelijks een uur of twee sneeuw ruimen. De oprit moet namelijk goed toegankelijk zijn: de melk moet kunnen opgehaald worden, voeder moet kunnen geleverd worden… Ook in de sleufsilo is er veel opkuis tegen ik aan de maïs, het gras en de perspulp kon. Dat is echt met de hand wegscheppen en wegvegen. Hieronder de mooiste beelden, genomen tussen 3 en 10 januari 2026.

Door de winterse omstandigheden en de winterdiarree moet de weerstand dan wat minder geweest zijn want we kregen 3 uierontstekingen op 1 dag. De veearts kwam twee keer langs om de juiste behandeling in te zetten. Zij kunnen de koeien in het bloed spuiten, wat sneller werkt. Wij behandelen dan zelf verder, met inspuitingen in de nek (in de spieren) en tubes in de uier.

De veearts moest ook twee keer langskomen voor een uitzonderlijk geval. Daiza-Katrien, een 7-maand drachtige koe, had een lebmaagdraaiing. Normaal komen deze lebmaagverplaatsingen enkel voor kort na het afkalven, wanneer een koe niet veel eet na de kalving en er daar veel plaats is omdat het kalf er net weg is. Nu zit er dus een groot kalf en toch moet er iets die lebmaagdraaiing teweeg gebracht hebben. Opereren is hier moeilijk en dus probeerde de veearts met medicatie het probleem op te lossen. We hebben de koe ook in een strobox geplaatst en daar sprong ze ook wat heen en weer. Door die twee zaken zat de lebmaag de dag nadien terug goed. Gelukkig! Nog een paar dagen opletten maar eind goed, al goed nu.

Minder goed liep het af met koe Sikudhani. Al jaren schiet ik preventief met een bolusschieter de eerstekalfskoeien een magneet op. Dit doen we om ziekte en sterfte door ijzer of scherp te voorkomen. Nog nooit had ik er een probleem mee gehad. Tot nu. Op de moment van het inbrengen had ik ook niets vreemds ondervonden. De koe is nog gewoon terug weg gestapt en ik ook, op naar ander werk. ’s Avonds toen we de koeien wouden beginnen melken, vond ik koe Sikudhani echter dood in de stal op de roosters. De magneet moet toch in de luchtpijp gezeten hebben en niet in haar slokdarm. Ze is dus gestikt. Het is eigenlijk echt afschuwelijk. Ik heb er met in gezeten, maar ik deed om goed te doen en heb zonder dat ik het wist een fout gemaakt. Op al die jaren heb ik het nooit fout gedaan, laat ons dus hopen dat het bij dit ene geval blijft.

Plaats een reactie

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑