Nog geen maand na A little bit of sunshine verscheen er op 4 december 2025 opnieuw een dagboek van me in Boer&Tuinder. Ik werd nog een laatste keer gepubliceerd, want vanaf volgend jaar verdwijnt deze pagina uit het tijdschrift. Ik was 5 jaar dagboekschrijver. Ik zal proberen op regelmatige basis hier op m’n blog verhalen te schrijven. Nu is het rustiger op de boerderij en heb ik al meer tijd gehad om enkele blogberichten te posten én kon ik meer tijd met familie en vrienden doorbrengen. Daarover schrijf ik ook in m’n laatste dagboek.
Vorige keer schreef ik dat de herfst nu echt in het land was. Deze week ging het plots heel snel naar de winter. Het heeft gevroren en het sneeuwde zelfs al twee nachten! Gelukkig gingen de temperaturen overdag nog boven het vriespunt en smolt die sneeuw weer weg. Werken in deze omstandigheden is namelijk niet zo leuk. Maar door dit weer kunnen we wel wat meer tijd in huis spenderen. Het zijn eens rustigere namiddagen. Daar kan ik wel van genieten. M’n metekind Vince komt een paar dagen in de week, sinds m’n zus Sfefanie terug is beginnen werken. M’n moeder, oma dus, en ik wisselen eens af of babysitten samen op hem. M’n neefje Victor, van zus Valerie, komt na school ook naar de boerderij. Gezellige bedoening dus hier! Al kan het er ook luid aan toe gaan, maar ik hou van leven op de boerderij! Als je met drie zussen bent opgegroeid, dan ben je veel gewoon. Het was hier vaak ambiance, en ook wel regelmatig ambras. Het huis was altijd vol en druk, op een positieve manier. De laatste jaren ging iedereen zijn eigen weg op… Nu is het dus heel fijn om de kindjes van m’n zussen hier eens te hebben. M’n nichtje Cilou, van zus Sofie, komt in december ook eens een week. Ik kijk er al naar uit!
Op een regenachtige dag kan ik nu ook eens m’n blog bijwerken. In de zomer was het er niet van gekomen. Het was te vaak goed weer en er was zo veel te doen. Ik wil dan ook niets missen, FOMO weet je wel, Fear Of Missing Out. Ik wil niet zitten verhalen uitschrijven, terwijl ik nog nieuwe avonturen kan beleven. Nu in de herfst en winter schrijf ik alles wat ik eens wil vertellen of tonen, neer. Zo postte ik intussen enkele berichten: de maïsoogst van 2025, nieuwe mestrobot van start en het wonderbaarlijke verhaal van koe Serena.
Ik heb uiteraard nog heel wat ideeën voor nieuwe berichten. Jullie zullen dus regelmatig eens naar de website van “De avonturen van een boerenmeid” moeten surfen. Zeker omdat dit m’n laatste dagboek is in Boer&Tuinder. Niet omdat ik niet meer wil schrijven, maar omdat het dagboek of de opinie verdwijnt uit het tijdschrift. Ik was 5 jaar dagboekschrijver. Misschien niet altijd makkelijk, want ik wacht altijd lang tot de deadline. Maar ik was altijd wel trots op m’n geschreven stuk. Nu eens over het reilen en zeilen op de boerderij, dan eens over m’n avonturen naast de boerderij en regelmatig eens over de dingen des levens. Vaak een combinatie van alles, een update over de afgelopen weken of maanden. Ik plaatste ze ook telkens online op m’n website. Daar kan iedereen ze dus opnieuw lezen én uiteraard komende verhalen komen ontdekken.
Zo zal m’n nieuw wandelavontuur, dat ik ben aangegaan met m’n beste vriend Matthias, daar te volgen zijn. We gaan op 12 wandelingen de Schelde afwandelen. Ik vertelde vorige keer al over de eerste wandeling. Komende week staat onze tweede gepland. 35 km van Cambrai naar Valenciennes in Frankrijk. We komen dus dichter bij België en daar kijken we naar uit, want we gaan hier dan door steden als Doornik, Kluisbergen, Oudenaarde en Gent. Later richting Antwerpen en dan richting de monding in Breskens. Ik ben heel benieuwd en klaar om me te laten verwonderen.
De avonturen van een boerenmeid 
Plaats een reactie